EUROBASKET U20: Πόνεσε ο αποκλεισμός, αλλά οι βάσεις για το μέλλον είναι γερές.

την




Η Ιωάννα Σκανδαλάκη γράφει για τον αποκλεισμό της Εθνικής Νέων Ανδρών στο Ευρωμπασκετ U20, όπου ηττήθηκε απο την Γαλλία στη φάση των 8, όμως το μέλλον είναι εδώ και αρχίζει μια νεα διαδρομή.  

Θα ήθελα πολύ να γράφω ένα κείμενο που θα αφορά τη συνέχεια της Εθνικής μας ομάδας στη ζώνη μεταλλίων του τουρνουά, όμως έτσι είναι το μπασκετ, έχει τα σκαμπανεβάσματα του. Σκεφτείτε να βρίσκεστε σε ένα γήπεδο γεμάτο κόσμο που στηρίζει την ομάδα του, σε ένα παιχνίδι γεμάτο ένταση ,καθώς και ποιος δεν θα ήθελε να προκριθεί στους 4 και να χάνεις τη μάχη στα τελευταία δευτερόλεπτα. Πως να νιώθουν αυτά τα εξαιρετικά παιδιά; 

Σίγουρα το παιχνίδι που είδαμε χθες, δεν θύμιζε κανένα από τα προηγούμενα (όμιλοι και φάση των 16), αν σκεφτούμε τον τρόπο με τον οποίο έπαιζαν αλλά και την ψυχολογική κατάσταση των παιδιών αυτών. Σε κάτι τέτοιες στιγμές είναι που πρέπει να μάθεις να διαχειρίζεσαι το άγχος που κουβαλάς στις πλάτες σου και να μην το αφήνεις να σε κυριεύει, διότι κάπου εκεί έρχεται το σημείο που μπορεί να χάσεις τη μάχη. 

Βλέποντας το παιχνίδι από την αρχή, καταλάβαινε κανείς την σκληράδα με την οποία μπήκαν στο παρκέ κι όσο ο χρόνος κυλούσε έφεραν το παιχνίδι στα μέτρα τους. Όμως η πίεση που άσκησαν στον εαυτό τους έφερε στην επιφάνεια κάποια άσχημα στατιστικά που στοίχισαν αρκετά στο αποτέλεσμα, όπως για παράδειγμα οι 14 χαμένες βολές, το 17% στα τρίποντα (4/24), δεν οδηγεί κι ιδιαίτερα εύκολα στη νίκη ενός παιχνιδιού. Όλα αυτά άρχισαν να δημιουργούν και βιαστικές αποφάσεις, όπως κάποια βεβιασμένα σουτ όπου και η μπάλα εκεί δεν τους έκανε το χατίρι. Αυτά είναι και τα κρίσιμα σημεία που κάνουν τη διαφορά. 

Μετά το παιχνίδι δε σταμάτησα να διαβάζω επικριτικά σχόλια είτε για το ροστερ της ομάδας, είτε για τον τρόπο που έπαιζαν και πως αυτά τα παιδιά θα αποτελέσουν το μέλλον της Εθνικής στο τέλος της ημέρας, όμως αυτό που πραγματικά μου έκανε εντύπωση είναι ο σχολιασμός για τα λάθη του Νεοκλή Αβδάλα. 



Να μιλήσουμε λίγο γι αυτό; Σε ένα παιχνίδι όπως το χθεσινό ναι χρειάζεται να πάρεις μεγάλες και σίγουρες αποφάσεις όπως κι έκανε, ασχέτως αν δεν απέδωσαν όλες. Αποφάσεις όπως το να βγεις μπροστά στις δύσκολες και κρίσιμες στιγμές, να πάρεις μεγάλα σουτ. Λάθη θα γίνουν, το ξέρεις αυτό, χαμένες βολές, κλεψίματα, να γλιστρήσει η μπάλα από τα χέρια, να μην μπεί το τελευταίο σουτ που θα κρίνει το αποτέλεσμα του παιχνιδιού. Έχουμε δει τέτοια σουτ αρκετές φορές να μπαίνουν αλλά και όχι. Το δύσκολο της υπόθεσης είναι να έχεις τα κότσια να πάρεις την ευθύνη, κι ο Νεοκλής το απέδειξε πολλές φορές. Οπότε, γιατί να κρίνεις άσχημα έναν τέτοιον παίκτη που έχει όλο το μέλλον μπροστά του να γίνει η καλύτερη εκδοχή του εαυτού του; 



Πρόκειται για παιδιά του 2005-2006, τα οποία έχουν όλα τα φόντα να μάθουν μέσα από τα λάθη τους, να αποκτήσουν κι άλλες εμπειρίες και έτσι να εξελίσσονται μέρα με τη μέρα...και που ξέρεις, σύντομα ίσως να στελεχώνουν και την Εθνική Ανδρών. Το μέλλον τους ανήκει! 





Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου